Mensen, Weergeven in slider homepage

Pleitbezorger van het spreken van dialecten

Ilse Bekker-Maassen startte, samen met haar man - berg- en skigids Edward Bekker - in het dorp Finhaut een ski- en alpinismecentrum en een guesthouse.

Mijn Limburgse roots hebben altijd in mijn voordeel gewerkt. Limburgers zijn harde werkers en ondernemend.

Ilse Bekker-Maassen

Eigenaar ski- en alpinismecentrum in Finhaut

Ilse Bekker-Maassen woont sinds 1998 in Zwitserland. Na een succesvolle, internationale pr-carrière startte Ilse, samen met haar man - berg- en skigids Edward Bekker - in het dorp Finhaut een ski- en alpinismecentrum en een guesthouse. 

Internationale carrière 

“Na mijn studie communicatie in Eindhoven kreeg ik een baan aangeboden bij een pr-bureau in Schinnen. Mijn belangrijkste klant was de importeur van Swatch (van de horloges). Toen de importeur werd uitgekocht, kreeg ik de vraag of ik de overstap wilde maken naar de Swatch Group; een baan met als standplaats Zwitserland. Ik zag het avontuur wel zitten. Door mijn ambitie en harde werken ging mijn carrière snel: op mijn 29e was ik verantwoordelijk voor de internationale pr van het luxe horlogemerk Longines. Hiervoor heb ik de halve wereld gezien. Een prachtige ervaring.”

Romance in Chamonix 

“Ik heb Edward leren kennen in Frankrijk. Na jaren alleen maar te hebben gewerkt, stond ik op het punt om een lange reis naar Afrika te maken. Maar eerst ging ik nog een weekendje met een vriendin naar Chamonix; wandelen en een beetje relaxen. In een restaurant, aan het tafeltje naast ons, zaten twee mannen: Edward en een klant, waarmee hij net de Matterhorn had beklommen. We raakten aan de praat en ontdekten terloops dat we allebei Limburgse roots hebben. Edward is – voordat hij naar Zwitserland verhuisde – grotendeels in Klimmen opgegroeid en ik in Voerendaal. We bleken zelfs op dezelfde middelbare school te hebben gezeten. In dat restaurant sloeg de vlam over. Ik ben na mijn reis door Afrika bij Edward op bezoek gegaan en bij wijze van spreken nooit meer vertrokken.”  

Ski- en alpinismecentrum

 “Edward is de eerste Nederlander die het internationaal erkende berg- en skigidsendiploma behaalde. Hij organiseerde al bergsport- en skireizen, voordat we elkaar leerden kennen. Samen hebben we het bedrijf gemaakt tot wat het nu is: een ski- en alpinismecentrum dat reizen in een kwalitatief segment organiseert voor kleine groepen en individuen. Tot onze klantenkring behoren avontuurlijke skiërs en bergsportliefhebbers, maar ook kennisinstituten en bedrijven. In ons chalet – met uitzicht op het Mont Blanc massief– kunnen gasten overnachten.” 

Integreren 

“Mijn Limburgse roots hebben altijd in mijn voordeel gewerkt. Limburgers zijn harde werkers en ondernemend. Hierdoor kon ik moeiteloos integreren in Zwitserland. Men zegt weleens dat Zwitsers gesloten zijn, maar in het Franstalige deel, waar wij wonen, valt dat heel erg mee. Zwitsers houden echter niet van profiteurs. Maar wie een bijdrage levert aan de maatschappij, wordt hier met open armen ontvangen. Ook mijn dialect heeft me geen windeieren gelegd. Ik ben een pleitbezorger van het spreken van dialecten. Ik vind het spreken van een dialect een culturele verrijking, maar bovenal geloof er heilig in dat je – als je correct en verstaanbaar Nederlands én daarnaast een dialect spreekt – je uiteindelijk een voorsprong op de arbeidsmarkt hebt. Wie twee- of meertalig opgroeit leert immers van jongs af aan te schakelen tussen talen. Inmiddels beheers ik het Frans perfect en heb ik daarnaast Zwitserduits geleerd, maar toen ik hier net kwam wonen, kon ik door mijn dialect ook de Zwitserduitsers prima verstaan. Iets dat heel veel Duitsers niet eens kunnen!”   

Tour de France 

“Het zal ons Limburgse DNA zijn, maar Edward en ik houden allebei enorm van fietsen. Ook hier springen we regelmatig op ons stalen ros voor een rondje bergen. Tijdens een van die tochten ontstond het idee om de Tour de France naar Finhaut te halen. Samen met twee wielerliefhebbers hebben we een projectteam gevormd met als ambitie om in 2018 etappeplaats te worden. De burgemeester was enthousiast, evenals Wallis Promotie (de regionale VVV) en zelfs het Ministerie van Economische Zaken. Het leidde eindelijk tot een officiële kandidaatstelling, maar de organisatie van de Tour leek in eerste instantie terughoudend, omdat ’t gebied logistiek gezien ‘te moeilijk’ zou zijn. Met stille diplomatie is ’t ons toch gelukt. Op 31 juli 2015 kregen we een telefoontje: of in 2016 de etappe vanuit Bern in Finhaut zou kunnen finishen? We hadden nooit gedacht dat ’t al op zo’n korte termijn zou lukken.”  

Met open mond voor de Cauberg

 “Met ons Tour de France –projectteam hebben we een paar jaar geleden de Waalse pijl bezocht om inspiratie op te doen en de Tour-organisatie te ontmoeten. Omdat we toch in de buurt waren, hebben we ook een ‘rondje Limburg’ gedaan. Als wielerliefhebbers mag je dan Valkenburg en de Cauberg natuurlijk niet missen. Geweldig! Stonden daar twee mannen, die dagelijks uitkijken op de Mont Blanc, met open mond naar de Cauberg te kijken. Voor hen was die berg legendarisch, vanwege de vele grote wielerevenementen hier in de regio.”  

Reservebelgen 

“Limburgers worden in elders in Nederland nog weleens ‘Reservebelgen’ genoemd. Daar kun je schamper om lachen, maar ik ben er trots op. Wij Limburgers voelen ons toch ook meer verbonden met België (of Duitsland) dan met de rest van Nederland? Juist doordat we opgroeien in een grensstreek, kunnen we ons makkelijker aanpassen aan andere culturen. Over culturen gesproken, ik zie best veel overeenkomsten tussen Limburg en Wallis. Beide streken hebben een katholieke oorsprong en een sterke ons-kent-ons cultuur, in de positieve zin van het woord. En wat Vastelaovend in Limburg is, is hier Foire du Vallais: een week lang feesten. Ha, daar was ik zo aan gewend.” 

Terug naar overzicht